Jednym z inżynierów i architektów, których dzieła można zobaczyć w różnych zakątkach świata, był Karol Richtman-Rudniewski. Studiował i pracował od Lwowa po Wiedeń, a ostatnie lata życia spędził w Warszawie, jak informuje portal warsaw-name.eu. Mimo krótkiego życia stworzył liczne połączenia kolejowe oraz budowle w różnych stylach architektonicznych. Swoje dochody przeznaczał na cele charytatywne. Dowiedz się również więcej o warszawskim Centrum Nauki Kopernik.
Biografia
Karol urodził się w Przemyślu w 1862 roku. Dokładna data jego narodzin nie jest znana. Od dzieciństwa interesował się techniką i pojazdami. Po ukończeniu szkoły podjął studia na Politechnice Lwowskiej na Wydziale Budowy Maszyn. Oprócz nauki we Lwowie, kształcił się również w Wiedniu i Paryżu. Od 1895 roku pracował przy budowie linii kolejowych Lwów-Sambor oraz Warszawa-Łowicz. Uczestniczył także w realizacji połączeń kolejowych w Karpatach.
W wieku 49 lat zaangażował się w życie polityczne i został członkiem rady miejskiej. Już w wieku 17 lat założył własną firmę architektoniczną, która działała do 1914 roku. W ramach jej działalności nadzorował budowę Kościoła św. Elżbiety według projektu Teodora Talowskiego oraz projektował budynek Wiedeńskiego Banku Związkowego na placu Smolki. Wielokrotnie zasiadał w jury konkursów na projekty m.in. budynku zarządu kolei we Lwowie czy gmachu Izby Rzemieślniczej we Lwowie.
Pierwsza wojna światowa znacząco wpłynęła na jego życie. Wstąpił wówczas do armii Austro-Węgier i służył w oddziale zmotoryzowanym. W trakcie służby został dowódcą dywizjonu zmotoryzowanego garnizonu okręgowego we Lwowie. Brał udział w polsko-ukraińskich walkach o Lwów, a jako oficer Wojska Polskiego otrzymał stopień majora. Za swoją działalność wojskową został odznaczony wieloma nagrodami.
Zmarł mieszkając w Warszawie. Stało się to 6 lipca 1921 roku.
Dzieła inżyniera
Dzieła Karola Richtmana-Rudniewskiego można zobaczyć w różnych zakątkach Europy. Na przykład willa „Grażyna” w Truskawcu, wybudowana w 1898 roku, reprezentuje styl secesyjny z elementami „szwajcarskimi”. Jego firma przebudowała drewniany budynek mieszkalny na kaplicę św. Franciszka Ksawerego w Stryju, używaną przez zakon jezuitów. Inżynier stworzył także kaplicę Matki Bożej Pocieszenia oraz odnowił ołtarz w Kościele Jezuitów. W 1909 roku współpracował z Alfredem Kamienobrodzkim przy budowie zimowych pawilonów Towarzystwa Łyżwiarskiego. Wspólnie ze Stanisławem Ujejskim zaprojektował neogotycki budynek mieszkalny, ukończony w 1911 roku. Jednym z jego niezrealizowanych projektów był teatr w ogrodzie jezuitów. Pracował nad nim do 1908 roku, planując nowoczesną konstrukcję z kamienia, metalu i szkła z rozsuwanym dachem. Był to bardzo kosztowny projekt, według różnych obliczeń szacowano go na 2 miliony koron.
Osobnym obszarem działalności Karola było projektowanie połączeń kolejowych. W 1911 roku zgłosił na konkurs projekt nowej dyrekcji kolei we Lwowie. Udało mu się wywalczyć trzecie miejsce w konkursie. Pracował także nad połączeniami kolejowymi w Polsce. W szczególności według jego projektu powstała trasa Warszawa-Łowicz.
Hobby
Historia zapamiętała Karola Richtmana nie tylko jako inżyniera i architekta. Z historycznych źródeł wiadomo, że był również miłośnikiem motoryzacji i motocyklistą. W 1910 roku, wspólnie z inżynierem Edmundem Libańskim, jako pierwszy w Polsce odbył lot balonem i wykonał pierwsze fotografie lotnicze.
Interesował się fotografią. Był członkiem towarzystwa „Kopernik” oraz jednym z założycieli klubu „Awiata”. W latach 1890–1913 należał do Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. Przez długi okres życia był mecenasem i wspierał instytucje kultury. Pod jego patronatem działał m.in. teatr lwowski. W 1912 roku sfinansował wyjazd teatru na występy gościnne do Paryża.
