To znany polski geodeta, geofizyk i polarnik, pisze portal warsaw-name.eu. Mowa o warszawskim naukowcu Wojciechu Krzemińskim. W tym artykule opowiemy więcej o jego życiu.
Młode lata
Wojciech Krzemiński urodził się w 1926 roku w Warszawie. Jego ojciec był uczestnikiem Bitwy Warszawskiej. Pracował w Narodowym Banku Polskim. Rodzina Krzemińskich była zwykłą warszawską rodziną.
Wojciech już jako dziecko był bardzo zdolnym chłopcem. Najpierw uczęszczał do szkoły podstawowej, a później został uczniem Gimnazjum Towarzystwa Szkoły Mazowieckiej w Warszawie. W czasie II wojny światowej, gdy Warszawa była pod okupacją, musiał uczyć się w konspiracji w Gimnazjum Giżyckiego i Gimnazjum Rejtana.
Wpływ II wojny światowej na karierę zawodnika
Wojna wprowadziła własne zmiany w młodości Wojciecha. W 1941 roku, kiedy był jeszcze dość młody, został powołany do Wojska Polskiego i wstąpił do warszawskiej drużyny harcerskiej, gdzie był harcmistrzem. Do 1944 roku Krzemiński ukończył szkolenie kadetów i został przydzielony do grupy zwiadowczej. Młody człowiek wziął również udział w Powstaniu Warszawskim.
Kiedy Warszawa poddała się, Wojciech został przewieziony do niemieckiego obozu. Po wyzwoleniu tych terenów przez wojska radzieckie Krzemińskiemu udało się dostać do Włoch. Mieszkał tam przez kolejne dwa lata.
Działalność naukowa
Do rodzinnej Warszawy wrócił w 1947 roku. Zdecydował, że musi zbudować swoje życie od podstaw, w tym karierę zawodową. Wojciech studiował na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Już w trakcie studiów próbował swoich sił w praktyce, pracując w Państwowym Przedsiębiorstwie Geodezyjnym. W 1952 roku Krzemiński uzyskał tytuł magistra inżyniera. Specjalizował się w dziedzinie magnetyzmu ziemskiego na skalę krajową i międzynarodową.
W latach 60. Wojciech zorganizował Laboratorium Pomiarów Odległości Elektromagnetycznych. Dzięki tym badaniom Krzemiński mógł wyznaczać odległości w pomiarach geodezyjnych. Było to możliwe dzięki wynalezieniu dalmierza.
Rok 1958 był przełomowy w karierze warszawskiego naukowca. To właśnie w tym okresie Wojciech zorganizował i poprowadził pierwszą polską wyprawę na Antarktydę. Wzięli w niej udział także Stefan Różycki, Alina Centkiewicz, Czesław Centkiewicz, Zbigniew, Zbigniew Ząbek i inni. W wyniku udanej wyprawy postanowiono zorganizować kolejną taką wyprawę w latach siedemdziesiątych.
W 1966 roku Krzemiński został sekretarzem naukowym i przewodniczącym grupy redakcyjnej Komisji Geofizycznych Badań Planetarnych, powołanej przez Akademie Nauk sześciu krajów europejskich. Stanowisko to miało znaczący wpływ na życie Wojciecha. Dzięki nowoczesnym technologiom i nowym badaniom wielokrotnie inicjował szereg projektów i prac naukowych, które były ważne dla polskich naukowców. Przykładowo, Wojciech zaangażował polskie instytucje naukowe w program monitorowania sztucznych satelitów Ziemi do celów geodezyjnych. Kilkukrotnie reprezentował również Polskę w Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki oraz w Komitecie Naukowym Badań Antarktydy SCAR.
W swojej karierze Wojciech napisał ponad 50 prac naukowych, a także 15 artykułów naukowych, technicznych i popularnonaukowych. Krzemiński przez długi czas wykładał również na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. Studenci uwielbiali jego wykłady i zajęcia praktyczne.
Wojciech Krzemiński zmarł w 1981 roku w Warszawie. Za życia wniósł znaczący wkład w rozwój polskiej nauki, w szczególności geofizyki.