Ogłoszenie niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej otworzyło przed naukowcami niespotykane dotąd możliwości prowadzenia badań na rzecz swojego kraju. W tym okresie Polskie Towarzystwo Chemiczne zdołało zyskać wysoką renomę w światowym środowisku naukowym. Rozwijając współpracę międzynarodową, od stu lat zachowuje i podkreśla dorobek naukowy kraju, podaje strona warsaw-name.eu.
Historia powstania i rozwoju Polskiego Towarzystwa Chemicznego
W 1919 roku naukowcy Leon Marchlewski, Stanisław Bondziński i Ignacy Mościcki połączyli siły, aby założyć Polskie Towarzystwo Chemiczne. Początkowo jego celem było zrzeszanie profesjonalnych i amatorskich badaczy w celu organizowania wydarzeń i publikowania pierwszego polskiego czasopisma chemicznego “Roczniki Chemii”. W ten sposób, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako II Rzeczpospolita, naukowcy mogli pracować w kraju, zamiast szukać pracy poza jego granicami.
Leon Marchlewski, pionier w dziedzinie chemii chlorofilu, został pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Z inicjatywy Zarządu przewodniczył inauguracyjnemu posiedzeniu naukowemu, które odbyło się 1 listopada 1919 roku w Warszawie. Działalność organizacji objęła nie tylko stolicę, ale także Kraków i Lwów. Zgodnie z pierwotnymi założeniami, w 1921 roku powstało pierwsze polskie czasopismo chemiczne „Roczniki Chemii”. Początkowo informowało ono o działalności młodego polskiego towarzystwa. Później na jego stronach pojawiły się oryginalne artykuły, przeglądy, komentarze i recenzje książek.
Z powodu niewydolności serca Leon Marchlewski został zmuszony do rezygnacji z pracy naukowej w Polskim Towarzystwie Chemicznym w 1932 roku. Sześć oddziałów w różnych częściach kraju nadal zrzeszało ponad 400 członków aż do II wojny światowej. Po niemieckiej inwazji na Polskę organizacja została oficjalnie zakazana. Jednak w czasie okupacji naukowcy byli w stanie utrzymywać kontakty, organizować spotkania i rozpowszechniać wiedzę w podziemiu. Dzięki ich wspólnym wysiłkom badania, konferencje i wykłady stały się ponownie dostępne w okresie pokoju.
W 1953 roku czasopismo Wiadomości Chemiczne zostało wybrane jako główne wydawnictwo do publikacji sprawozdań z działalności Polskiego Towarzystwa Chemicznego. W 1960 roku jego prezesem po raz pierwszy została kobieta, fizyk i chemik Alicja Dorabialska. Następnie członkowie organizacji założyli w 1967 roku Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. Jest ono poświęcone życiu i pracy noblistki, która odkryła polon i rad. W tym samym czasie, po zmianie nazwy czasopisma na Polish Journal of Chemistry, wszystkie materiały były publikowane w języku angielskim.
W 1999 roku Polskie Towarzystwo Chemiczne zostało członkiem ChemPubSoc Europe, europejskiego konsorcjum środowisk naukowych. W 2006 roku potwierdziło swoje znaczenie i wiarygodność nowym statusem organizacji pożytku publicznego. W 2019 roku w konferencji naukowej z okazji 100-lecia Towarzystwa wzięło udział ponad 800 uczestników.
Uznanie i znaczenie Polskiego Towarzystwa Chemicznego
Podsumowując działalność Polskiego Towarzystwa Chemicznego, warto podkreślić, że jego badania są aktywnie publikowane w renomowanych czasopismach naukowych, takich jak Batteries & Supercaps, Electrochemical Science Advances i Analytical Science Advances. Jednocześnie SITPChem, MNiSW, PAN, PTBioch, PTF i BASF POLSKA utrzymują z nim partnerstwa. Do znanych członków honorowych organizacji należą Marie Curie, Józef Boguski, Kazimierz Fajans, Jaroslav Heyrovský, Theodor Svedberg i inni. Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie chemii Towarzystwo przyznaje Medal Jędrzeja Śniadeckiego, Medal Wiktora Kemuli, Medal Stanisława Kostaneckiego i inne nagrody.
