Naukowiec Magdalena Żernicka-Goetz odegrała ważną rolę w rozwoju nowoczesnej biologii molekularnej, biologii rozwojowej i embriologii. Zmieniwszy pojmowanie przez świat akademicki procesów rozwoju komórek i narządów, udoskonaliła metody leczenia w dziedzinie nauk biomedycznych, pisze strona warsaw-name.eu.
Początki i kariera naukowa Magdaleny Żernickiej-Goetz
Magdalena Żernicka-Goetz urodziła się 30 sierpnia 1963 roku w Warszawie. Rozpoczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim i ukończyła z wyróżnieniem studia magisterskie z biologii rozwojowej w 1988 roku. W 1990 roku została studentką Uniwersytetu Oksfordzkiego, ale opuściła go w następnym roku. Po powrocie do Polski, w 1993 roku uzyskała tytuł doktorski w dziedzinie biologii rozwojowej ssaków.
Magdalena Żernicka-Goetz rozpoczęła swoją karierę zawodową jako badacz w Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej. Najpierw pracowała z Martinem Evansem w Wellcome Trust Institute of Cancer Research. Po objęciu stanowiska starszego pracownika naukowego w Lister Institute, w 1997 roku założyła własną niezależną grupę w Herndon Institute. Skupiła się tam na badaniu mechanizmów regulacji wczesnego rozwoju ssaków. W trakcie swoich badań jako pierwsza ustaliła rozwój komórek w zarodkach myszy przy użyciu interferencji RNA. Odkryła, że heterogeniczność epigenetyczna na 4. etapie rozwoju komórek uruchamia procesy, które określają biegunowość, pozycję i przyszłą rolę komórek. Chociaż odkrycie to było nieoczekiwane, zostało później potwierdzone przez jej zespół badawczy i innych ekspertów.
W 2000 roku Magdalena Żernicka-Goetz wyszła za mąż za Davida Glovera, genetyka i badacza w dziedzinie biologii i inżynierii biologicznej. Razem wychowali dwójkę dzieci. Po odejściu z Lister Institute w 2002 roku, objęła stanowisko starszego pracownika naukowego w Wellcome Trust. W 2007 roku została zaproszona do Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej. W tym samym roku została wybrana na stanowisko wykładowcy, a w 2010 roku została mianowana profesorem na Uniwersytecie w Cambridge. Pozwoliło jej to na umieszczenie swojego laboratorium w Katedrze Fizjologii, Rozwoju i Neuronauki w nowej instytucji edukacyjnej w 2014 roku.
Wkrótce potem Magdalena Żernicka-Goetz wspólnie z kolegami opracowała technikę umożliwiającą rozwój zarodków bez tkanek macierzystych po fazie implantacji. Było to niezwykle ważne odkrycie, które w 2016 roku magazyn Science uznał za przełom w nauce. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 2019 roku uzyskała wsparcie National Institutes of Health, Open Philanthropy Foundation i Weston Havens Foundation. Po opublikowaniu swojej biograficznej książki „The Dance of Life” z Rogerem Highfieldem, została uznana za jedną z 50 największych myślicieli epoki Covid-19 według magazynu Prospect w 2020 roku.
Uznanie i znaczenie prac badawczych Magdaleny Żernickiej-Goetz
Magdalena Żernicka-Goetz wniosła istotny wkład w badania w dziedzinie biologii molekularnej, medycyny reprodukcyjnej, embriologii i komórek macierzystych. Jej działalność edukacyjna zaowocowała publikacją ponad 120 prac naukowych i przeszkoleniem ponad 50 studentów studiów podyplomowych. Badaczka jest członkiem wielu międzynarodowych organizacji, w tym Brytyjskiej Akademii Nauk Medycznych, Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej, Polskiej Akademii Nauk oraz Polskiej Akademii Umiejętności. Za swoje osiągnięcia otrzymała m.in. nagrodę Fondation IVI Prize for Basic Research in Reproductive Medicine, Ogawa-Yamanaka Stem Cell Prize, ESHG Lecture Award, Edwin Conklin Medal oraz inne nagrody.
