W minionych wiekach pojawienie się kolei w Polsce znacznie ułatwiło życie mieszkańcom, ponieważ od tego momentu mieli oni możliwość wygodniejszego dojazdu do innych miast. Pierwsze tory kolejowe w Warszawie zaczęły pojawiać się w drugiej połowie XIX wieku — pisze strona warsaw-name.eu. W tym materiale bardziej szczegółowo opowiemy historię stołecznej kolei.
Pojawienie
Historia warszawskich torów kolejowych rozpoczęła się w 1835 roku. Wtedy to Henryk Łubieński i Piotr Steinkeller podjęli inicjatywę budowy toru kolejowego, który łączyłby stolicę z innymi polskimi miastami. Ówczesne władze lokalne przyjęły taką propozycję, dlatego trzy lata później powstało Towarzystwo Warszawsko-Wiedeńskiej Drogi Żelaznej. Dzięki działalności tej organizacji w 1845 roku odbyła się pierwsza podróż na trasie Warszawa-Grodzisk Mazowiecki. Budowa całego toru kolejowego trwała do 1848 roku. W tym czasie zbudowano oddział Skierniewice-Łowicz.
W wyniku powstania tej trasy kolejowej w stolicy Polski powstała stacja pod nazwą „Warszawa Wiedeńska”, która znajdował się na skrzyżowaniu ulicy Marszałkowskiej i alei Jerozolimskich.
Rozwój dróg kolejowych
Następnie po pojawieniu się wspomnianych torów kolejowych w Warszawie podjęto decyzję o budowie nowych połączeń. W rezultacie w 1862 roku w stolicy powstała Kolej Warszawsko-Petersburska. Łączyła Warszawę przez Białystok i Wilno ze stolicą carskiej Rosji — Sankt Petersburgiem. Długość tej trasy kolejowej wynosiła 1280 kilometrów. Ciekawostką jest to, że kolej ta miała rosyjski rozstaw, w przeciwieństwie do Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej.
Dworzec ten został wybudowany przy ulicy Wileńskiej. Budynek został zniszczony podczas I wojny światowej. W okresie międzywojennym funkcję tego dworca przejęła drewniana zabudowa, która znajdowała się przy ulicy Targowej.
Po budowie Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej i Petersburskiej pojawił się nowy problem — brak komunikacji między tymi dwoma dworcami. Z tego powodu władze stolicy podjęły decyzję o budowie mostu, w którym mógłby przejechać tramwaj konny. Pojawienie się mostu Kierbedzia pomógł rozwinąć ten rodzaj transportu.
W 1866 roku w Warszawie zakończyła się budowa kolejnej linii kolejowej, mianowicie Terespolskiej. Wiadomość ta powstała z inicjatywy Leopolda Kronenberga. Kilka lat później zbudowano oddział Terespol-Brześć, który umożliwił połączenie tego toru z moskiewską koleją. W 1873 roku kolej w Brześciu otrzymała połączenie z Kijowem.
W 1876 roku w stolicy Polski zakończyła się budowa kolei Okręgowej. Było to połączenie między koleją szerokotorową w Pradze a koleją normalnotorową Warszawa-Wiedeń na lewym brzegu Wisły. Pojawienie się tej linii kolejowej rozwiązało problem braku połączenia między trzema liniami kolejowymi kończącymi się w Warszawie. Nowa kolei została zbudowana wokół budynków miejskich.
Na początku XX wieku w Warszawie powstała Kolej Warszawsko-Kaliska. Było to dość szerokie połączenie, które spowodowało konieczność budowy osobnej stacji kolejowej w Warszawie właśnie dla tej linii.
W tym okresie Stołeczny węzeł kolejowy dość się rozszerzył. Dlatego konieczne stało się zbudowanie drugiego, szerszego mostu niż Kierbedzia. Został w całości przekazany pod obsługę miasta, a także przystosowany tylko do ruchu samochodowego i pieszego.
W sumie w XIX wieku na terenie Warszawy powstało wiele różnych połączeń kolejowych, które ułatwiały życie mieszkańcom miasta. Dzięki pojawieniu się tych dróg warszawiacy mieli okazję pojechać do krewnych w innym mieście lub po prostu wyjechać na wakacje.