Puszcza Kampinoska położona jest w Warszawie na Nizinie Mazowieckiej. Przepływają przez nią rzeki Wisła i Bzura. Ten kompleks leśny jest dość lubiany przez warszawiaków. W tym artykule na warsaw-name.eu opowiemy bardziej szczegółowo o historii Puszczy Kampinoskiej.
Powstanie
Przez długi czas teren ten był dość zaniedbany. W XVI wieku las stał się częścią majątków królewskich. To właśnie wtedy zaczęto eksploatować puszczę: wycinano drzewa, a następnie wysyłano je Wisłą do Gdańska. Z materiału leśnego produkowano także smołę, potaż i węgiel drzewny. W Puszczy Kampinoskiej lubili polować na jelenie, łosie i dziki. Prawdopodobnie polowali tu Władysław Jagiełło i oczywiście Jan III Sobieski i Stanisław August Poniatowski.
Puszcza przez wiele wieków była uważana za arenę dla najważniejszych wydarzeń Warszawy. W 1410 roku Władysław Jagiełło przeszedł zachodnim skrajem puszczy w pobliżu Grunwaldu. W 1794 roku przez północny skraj puszczy przeszła dywizja pod dowództwem Henryka Dąbrowskiego. W czasie różnych powstań puszcza ukrywała powstańców warszawskich. Na początku II wojny światowej Puszcza Kampinoska stała się miejscem masowych walk między Polakami a Niemcami. Na pamiątkę tych wydarzeń po całej puszczy rozsiane są pojedyncze mogiły i cmentarze poległych.
Natura puszczy
Przede wszystkim warto wspomnieć, że Puszcza Kampinoska różni się klimatem od terenów sąsiadujących. Wszystko dlatego, że podlega wpływom klimatu nadmorskiego i kontynentalnego. Wiosną panują tu mgły i wilgoć. Klimat lasu ma znaczący wpływ na rozwój roślin. Na obszarze tym dominują bory sosnowe, które rosną na piaszczystych wydmach. Niektóre z tych drzew mają już ponad 200 lat i osiągają około 30 metrów wysokości. Jednak większość roślin występujących w lesie nie jest naturalna, lecz specjalnie posadzona.
W tym miejscu rośnie także wiele rzadkich roślin. Zdarzały się przypadki, gdy nasiona tych drzew przypadkowo trafiły do lasu. Na przykład takie jak chamedafne północna, która jest reliktem glacjalnym, wiśnia kwaśna, która jest rośliną stepową z południowo-wschodniej Europy oraz brzoza czarna, czyli endemit. W przeszłości sadzono w puszczy drzewa ras południowoamerykańskich, aby urozmaicić lokalną florę. Wśród takich roślin znajdowały się dąb czerwony, sosna smołowa, sosna Banksa. Są one dość nietypowe dla terenów Warszawy.
Puszcza Kampinoska jest także bogata w faunę. Wizytówką tych terenów był łoś, jednak później gatunek ten wyginął. W lesie żyje także inny ssak – bóbr. Spotkać go można nad brzegiem Wisły. Później zwierzę to zniknęło z lasu z powodu nadmiernej działalności człowieka oraz osuszania terenów podmokłych i przekształcania ich w grunty rolne. Żyją tu także takie ssaki jak ryś euroazjatycki, wydra europejska, lis rudy, jeleń, sarna, dzik, jenot azjatycki, borsuk europejski. W ostatnich latach do lasu powrócił także wilk szary. Wśród ptaków leśnych żyje bocian czarny, bielik, żuraw, czapla siwa, derkacz i bąk.
Ogółem ochroną objęte jest 12% terenu Kampinoskiego Parku Narodowego. Wokół parku utworzono także strefę buforową. Przez Puszczę Kampinoską przebiegają liczne szlaki piesze i rowerowe oraz ścieżki edukacyjne.
Dlatego Park Kampinoski uznawany jest za jeden z największych pomników przyrody w Warszawie i przyciąga wielu warszawiaków. Wielu mieszkańców lubi tu jeździć na rowerach, ponieważ są tu wszelkie udogodnienia umożliwiające tę aktywność. Również w tej puszczy można pobyć sam na sam ze sobą, z naturą, odpocząć od codziennych zadań i problemów i po prostu zaczerpnąć inspiracji.
