Paweł Golik jeszcze w młodym wieku natknął się na czasopismo popularnonaukowe, co przyczyniło się do jego zainteresowania się nauką. Paweł poświęcił całe swoje świadome życie biologii. Nie zdobył nagrody Nobla i nie był jej laureatem, ale warszawski profesor wychował w murach swojej uczelni macierzystej więcej niż jedno pokolenie utalentowanych współczesnych biologów. Więcej o ścieżce zawodowej i biografii Pawła Golika przeczytasz na warsaw-name.eu.
Początek i kształtowanie się kariery
Paweł Zygmunt Golik urodził się 11 września 1970 roku w Warszawie. W przyszłości miał zostać sławnym polskim genetykiem i profesorem nauk biologicznych, ale przed tym musiał jeszcze ukończyć miejscową szkołę i uniwersytet.
W trakcie edukacji chłopiec zwiększył finansowo swoje szanse na sukces w dziedzinie nauki dzięki wsparciu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Ta organizacja wspierała edukację dzieci w wieku szkolnym, których rodzice nie byli w stanie opłacić nauki swojego dziecka.
Już na pierwszym roku studiów na Uniwersytecie Warszawskim Paweł Golik zaczął stawiać pierwsze kroki w swojej działalności naukowej. Po uzyskaniu wyższego wykształcenia, zaczął poświęcać więcej czasu badaniom. W ramach wspólnego projektu Uniwersytetu Warszawskiego i Centre de Génétique Moléculaire we Francji warszawiak uzyskał stopień doktora nauk biologicznych. W okresie współpracy międzynarodowej mężczyzna poznał także wielu naukowców, którzy w przyszłości pomogą mu się rozwijać jako naukowcowi.
Na początku XXI wieku Paweł Golik odbył staż w Centrum Medycyny Molekularnej Uniwersytetu Emory w Stanach Zjednoczonych. Następnie habilitował się na specjalności „Biologia i genetyka” dzięki swojemu dorobkowi naukowemu, takiemu jak np. pomyślnie obroniona praca przed kolegium naukowców. „Posttranskrypcyjna regulacja ekspresji genomu mitochondrialnego u drożdży Saccharomyces” – tak zatytułowano triumfalne dzieło obiecującego polskiego naukowca.
W swoim czasie warszawski profesor w swojej ojczyźnie piastował także stanowisko na macierzystym wydziale, kierując Instytutem Genetyki i Biotechnologii. Później pracował w Polskiej Akademii Nauk.
Sfera działalności i główne prace
W trakcie swoich badań polski naukowiec często dochodził do wniosku, że w biologii konieczne jest pogłębione wykorzystywanie norm matematycznych. Paweł Golik nazwał to nowym podejściem w nauce o życiu organizmów. Mieszkaniec stolicy Polski był przekonany, że młodzi naukowcy nie powinni zaniedbywać studiowania matematyki na rzecz pracy z biologią molekularną i teorią ewolucji, gdyż sama wiedza biologiczna może okazać się niewystarczająca.
Któregoś razu w wywiadzie dla polskich mediów Golik poinformował, że próbuje rozwiązać problem wykorzystania metod edycji genomu do modyfikacji ludzkich embrionów. Zauważył również, że badania w tym kierunku mogą zmienić nie tylko dotychczasowe rozumienie biologii człowieka, ale także ujawnić nową wiedzę na temat „człowieka przyszłości”.
W swojej stosunkowo krótkiej działalności naukowej profesor Uniwersytetu Warszawskiego nie zdobył wielu znanych nagród. Jednak społeczeństwo zapamiętało go za udział w badaniach, które wykazały, jak naturalna selekcja wpływa na zmienność genomu mitochondrialnego. W tym czasie akurat pracował w Stanach Zjednoczonych i jego studenci pomagali mu w przeprowadzaniu badań. Entuzjastom udało się jako pierwszym na świecie naukowcom uzyskać wiele mutacji z defektami w ekspresji genów mitochondrialnych.
W swojej monografii Paweł Golik ma na swoim koncie publikacje autorskie i zbiorowe, takie jak: „Początki życia”, „Szalona pogoń. W poszukiwaniu tajemnicy życia”, „Bioetyka: wprowadzenie dla studentów nauk biologicznych”. W trakcie aktywnych lat działalności naukowej współpracował z tak znanymi naukowcami jak Freeman Dyson, Ewa Bartnik, Francis Crick, Joanna Klimczyk, Paweł Łuków i inni.
