Warszawiak Stanisław Rakusa-Suszczewski osiągnął całkiem niezłe sukcesy w dziedzinie nauki. W swoim rodzinnym kraju stał się jednym z najsłynniejszych biologów, a na świecie odznaczył się dzięki swoim specjalnym badaniom podczas wypraw na Biegun północny. Bardziej szczegółowo o biografii popularnego naukowca dowiesz się na warsaw-name.eu.
Początek i rozwój kariery
Przyszły słynny biolog warszawski urodził się na początku lutego 1938 roku. Mały Stanisław przeżył okres okupacji niemieckiej, a po zakończeniu II wojny światowej ukończył studia i uzyskał dyplom. Później ukończył także studia magisterskie na Uniwersytecie Warszawskim.
Swoje pierwsze kroki zawodowe w działalności naukowej zaczął stawiać jeszcze w czasach wykładania hydrobiologii na wydziale Uniwersytetu Warszawskiego. Nie pozostał tam jednak długo, gdyż otrzymał zaproszenie na staż od uniwersytetu w Ameryce Południowej.
W Brazylii biolog zdobył cenne doświadczenie zawodowe, które po powrocie do ojczyzny pomogło mu zarabiać na życie i zajmować się nauką. Warszawski naukowiec wykładał na miejscowym uniwersytecie, gdzie w latach sześćdziesiątych obronił pracę doktorską.
Dzięki ostatniej uczelni naukowiec wziął udział w pierwszej w życiu wyprawie. Podczas tej wyprawy warszawiak odwiedził radziecką stację „Mołodiożnaja” i amerykańską „McMurdo”.
W 1969 roku polski naukowiec rozpoczął pracę w Instytucie Ekologii Polskiej Akademii Nauk i zorganizował wyprawę w Pas Antarktyczny pod patronatem nowo utworzonej samodzielnej jednostki naukowej.
Popularność, nagrody i główne publikacje
W 1982 roku warszawski biolog otrzymał tytuł profesora nauk przyrodniczych. W tym czasie aktywnie badał biologię morza w pobliżu Antarktydy i ekologię organizmów morskich.
Pod koniec XX wieku Stanisław osiągnął cel, do którego dążył przez ostatnie kilka lat — w Instytucie Ekologii PAN powstał samodzielny Zakład Biologii Antarktyki. Od tego czasu warszawiak stał na czele nowego zakładu, rozwijając dziedzinę biologii organizmów wodnych.
Rakusa-Suszczewski, kiedy stał się sławnym naukowcem, dostał się do Państwowej Akademii Nauk, która wówczas podlegała Rosyjskiej Akademii Nauk w Moskwie.
Jednocześnie Polak współpracował również z ukraińskimi naukowcami w okresie badań na Antarktydzie. Pracował na legendarnej stacji Akademika Wiernadskiego, natomiast jego koledzy z Ukrainy zdobywali doświadczenie na polskiej stacji. Po kilku latach pracy w Rosyjskiej Akademii Nauk podjął decyzję o opuszczeniu Moskwy i zakończeniu zawodowej działalności naukowej.
Na emeryturze mężczyzna zajmował się tłumaczeniem dzienników wypraw polarnych. W trakcie swojej bogatej kariery naukowej udało mu się opracować ponad sto prac. Dzięki tym osiągnięciom zdobył wiele nagród i odznaczeń. Do najsłynniejszych należą takie odznaczenia jak Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski oraz szereg odznaczeń państwowych przyznawanych przez rząd Polski i Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Jednocześnie warszawski biolog posiadał tytuł doktora honoris causa Rosyjskiej, Hiszpańskiej i Ukraińskiej Akademii Nauk.
Utalentowany naukowiec ze stolicy Polski większość swojego życia poświęcił nauce. Przez lata bezinteresownie pracował w dziedzinie geografii, badając nasz świat. Nawet w dzisiejszych czasach na cześć wybitnego warszawskiego naukowca obiekty geograficzne noszą jego imię: Zatoka Suszczewskiego na Wyspie Króla Jerzego i Przylądek Rakusy.
